Passie Pensioneert Nooit voor Michel Ebben

Wat is mijn grootste passie in mijn werk? Mooie dingen creëren; ik kan heel gelukkig worden van een – in mijn ogen – mooi geschreven song. Een tekst die oprecht is, waar, maar ook spitsvondig. Muziek die je raakt en die ‘hetzelfde verhaal’ vertelt als de tekst. Verder een prachtige foto van iets alledaags waar je naar kijkt en dan denkt: wat gebeurt daar eigenlijk”. Hoe langer je kijkt hoe meer je ziet! Qua coaching of lesgeven: wanneer je merkt dat een student mede dankzij jou verder komt en inzicht krijgt. Dat is ook heel gaaf.

Wat is mijn idee van ultiem geluk? Genieten van het leven. Met een goed glas wijn, heerlijk eten in een mooi rustiek plaatsje of klein stadje, met de liefde van je leven. Zo’n tijdloze, eeuwigdurende avond, je kent het wel…

Wat is mijn grootste angst? Vooral vliegen (in een vliegtuig dus) en snelle attracties. Het eerste moet wel om ergens te komen, maar als er een alternatief is – zoals de Eurostar naar Londen – dan pak ik toch echt die. Attracties vind ik onzin, voor mijzelf dan, het leven is al spannend genoeg. Figuurlijke angsten; stikken, doodgaan (ben nog lang niet klaar), de angst dat je niet meer kunt groeien, of de angst dat je ‘door de mand valt’, zeg maar dat je kennis of kunde niet voldoende is…

Waar houd ik het meest van aan mijn werk? Qua muziek: het zo dicht mogelijk bij jezelf komen en zien wat je zelf kunt maken, Qua organisatie/onderwijs: de omgang met mensen, ik raak heel vaak weer verrast.

Wat is mijn minst aantrekkelijke eigenschap? Ik kan een sterke eigen mening hebben en deze behoorlijk stellig verwoorden, dat maakt mij niet altijd ‘likable’.

Wat is mijn grootste valkuil? Teveel bij mijzelf blijven. Een vriend merkte eens op; je moet meer naar buiten toe, meer delen, bijvoorbeeld mensen betrekken bij dingen. Dat ben ik toen gaan doen, want hij had gelijk!

Wanneer zou ik liegen? Als het nodig is om mensen niet te kwetsen.

Welke personen in mijn professie, die nu leven, bewonder ik het meeste? Niet per se bepaalde personen, meer eigenschappen; mensen die zo’n ‘enorme drive’ hebben, die altijd energiek zijn, dat is heel knap, ik heb dat niet, ik moet meer gedoseerd te werk gaan. Sommigen zitten 12 uur in een studio en spelen de ene na andere prachtige song of partij, ik kan dat hooguit 3 tot 4 uur, dan ben ik op. Je hebt ook die mensen die altijd de meest toffe ideeën paraat hebben, of direct ‘out of the box’ kunnen denken. Ook om tot een goed idee te komen heb ik meer tijd nodig, ik ben erg van de trial & error en die ezel die zich wel 300 x aan dezelfde steen moet stoten. Dat maakt het soms allemaal wat frustrerend en stroperig. Ik troost mij dan aan de gedachte dat iemand als Leonard Cohen ook jaren over één song kon doen.

Waar houd ik het minst van aan mijn werk? Het vele wachten dat bij het muziek maken of optreden komt kijken en het teveel bezig zijn met ‘randvoorwaarden’ die soms nodig zijn om het ‘echte werk’ uit te voeren, denk aan administratie of het bezig zijn met het ‘fixen’ van dingen zodat je er mee kunt werken. Dan de ‘systemen die niet meewerken’, als je er eenmaal fout in staat kost het veel moeite dat weer recht te breien, denk aan overheidsinstanties, verschrikkelijk. Verder wanneer dingen niet lukken, omdat je er die dag ‘gewoon niet bij komt’. Je kent dat wel; zo’n dag met alleen maar ‘tegengehouden beweging…’ Hier komt ook ‘Inertia’ vandaan, de titel van mijn komende solo-album.

Waar en wanneer was ik het meest gelukkig met mijn werk? Altijd lastige vragen om 1 moment uit te kiezen, dat doe ik dan ook niet. Het ‘meest gelukkig’ ben ik wanneer je een optreden hebt en jij en je publiek hebben echt een klik, je merkt dat je dan tot de essentie komt van waarom je daar staat met je muziek. In de studio wanneer je een opname terug hoort en denkt; ja, dat is echt wat ik in mijn hoofd hoor. Qua lesgeven, wanneer studenten laten blijken dat ze verder gekomen zijn dankzij jouw bijdrage aan hun carrière of leven, dat is mooi.

Wat zegt de uitspraak ‘Passie Pensioneert Nooit’ mij? Passie is iets wat je hebt, je kunt het niet ‘aan of uit’ zetten, het is iets – of een gevolg van – wat je móet doen… Passie is iets wat ‘diep in je zit’ en een onderdeel van ‘je zijn’ uitmaakt. Passie voor mij is bijvoorbeeld de ‘drang om iets te willen creëren’, misschien wel om zo het leven ‘zin te geven’. Zodoende is ‘muziek maken’ voor mij geen passie, het kan net zo goed voortkomen uit fotografie, het geven van lessen, het coachen van muzikanten, koken of een prachtige wandeling door Schotland. Ik kan mij niet voorstellen dat je een ‘passieloos’ leven leidt…

Wat zou ik aan mezelf willen veranderen? Ik zou graag wat relaxter willen zijn denk ik; geduldiger naar mijzelf, of kunnen accepteren dat ‘de dingen’ soms meer tijd nodig hebben. Misschien ook wat minder perfectionistisch, of beter gezegd, ik zou sneller bij dat ‘perfecte’ willen kunnen komen. Verder zou ik op bepaalde momenten, die het verdienen, aardiger en op de andere momenten – wanneer nodig – minder aardig willen zijn.

Wat is mijn grootste professionele prestatie tot nu toe? Qua muziek: de vele optredens die ik gedaan heb met veel toffe mensen, in het bijzonder met de jongens van Gravel Town in Tsjechië op een festival genaamd Benátská Noc (2007/2008). Verder de albums en songs die ik de afgelopen jaren heb opgenomen in de studio, in samenwerking met andere artiesten. Qua organisatie: ons eerste album ‘Tree of Life’ met The Ever After Project. Een verzamelalbum met 18 bevriende artiesten uit binnen- en buitenland. Voor mij staan er 18 heel bijzondere songwriters op dit album; ‘oude’ vrienden, maar ook songwriters met wie ik ben opgegroeid, waar mijn vader nog naar luisterde, zoals Iain Matthews. Het is een eer dat al deze artiesten belangeloos hebben meegewerkt en zo enthousiast waren!

Qua onderwijs: het met mijn collega’s en vrienden opzetten van de Zadkine Popacademie, een MBO-artiest opleiding in Rotterdam, en ook het weer uitfaseren van deze opleiding. We hebben daar – al zeg ik het zelf – een mooi stukje onderwijs opgebouwd en hele fijne studenten gehad, waarvan velen nu nog actief zijn in de muziekbizz en waarvan ik er velen nog spreek of tegen kom. Supertrots op hun!

Qua ‘algemeen’: het feit dat mijn partner en ik ‘alles zelf doen’; van het regelen van gigs, de vormgeving van websites en albums, het zelf kunnen opnemen in mijn studio, het spelen, arrangeren. We zijn volledig DIY en echt Indie’ in de ware betekenis van dat woord. Zo klinkt misschien mijn muziek niet, maar het is wel wat het is!

Waar zou ik het liefst willen leven en werken? Seattle of Portland in de US of Vancouver in Canada. Edinburgh in Scotland, maar een kleinere stad daar lijkt me ook prachtig. Dichterbij huis zou ik zeggen, ergens in het (zuid-)oosten van Nederland of anders een plek als Antwerpen.

Wat is mijn meest waardevolle bezitting? Mijn herinneringen en anders zou ik zeggen mijn partner en katten, maar ik denk niet dat het goed is om te zeggen dat je ‘ander leven’ moet ‘bezitten’.

Wat is mijn meest markante karakteristiek? Dat is heel lastig om van dat van jezelf aan te geven, ik vind mijzelf eigenlijk gewoon vrij doorsnee. Wat markant zou kunnen zijn is dat ik denk dat mensen zullen zeggen: dat is iemand die altijd wel ‘zijn eigen pad’ heeft gevolgd, ik probeer altijd wel te doen wat ik denk dat goed is voor mijn omgeving of mijzelf. Ik hoop dat mensen dat in ieder geval zien…

Wat is de plek waar ik de beste ideeën krijg buitenshuis, in mijn stad? Op een zomerse, doordeweekse ochtend in mijn eigen wijk. Uitgestorven en verlaten vanwege de vakantieperiode. Het is elke dag zondag en heeft zoveel rust. Andere gebieden zouden toch de industriële havengebieden zijn, mooi, oud en vervallen. Dat maakt Rotterdam ook een melancholische, maar ruige plaats.

Wat is mijn favoriete plek om te eten en te drinken buitenshuis, in mijn stad?Doorgaans ergens waar het eten niet ‘te ingewikkeld’ is, ik houd niet van ‘highbrow’ plekken en ‘nouveau cuisine’. Mijn partner en ik koken zelf graag en doorgaans is ons eten eigenlijk stiekem lekkerder. Als we dan toch uit eten gaan, dan het liefst naar een eetcafé waar ik een goede hamburger kan eten. In mijn stad Rotterdam zou ik dan gaan voor een plek als Rotown (tevens een poppodium), Sijf (heeft ook live-muziek) of de Burgertrut (muziek/kunst/nog veel meer).

Welke boeken hebben mijn leven beïnvloed en hoe? On the Road – Jack Kerouac. De eerste keer dat ik door de US ben gaan reizen heb ik een heel stuk van de West Coast gezien, alleen (ik bracht mijn vader naar een congres in Las Vegas en reisde daarna verder), met mijn camera. Ik ging op zoek naar plekken uit On the Road, zoals het busstation van San Francisco en het huis waar de hoofdpersoon Dean Moriarty een tijdje gewoond heeft.
In SpecsTwelve Adler Museum Café, tegenover de Vesuvio (legendarische kroeg waar Kerouac en zijn vrienden kwamen), heb ik nog een goede vriendin leren kennen. Zij studeerde fotografie, we hadden meteen een klik. Mijn aankomende solo-album is vooral ook een fotoreportage. Veel straatbeelden die ik gemaakt heb tijdens een aantal van mijn reizen door de US.

Wie zijn mijn favoriete schrijvers? Jack Kerouac, sowieso de Beat Generation! Boeken en schrijvers die op mij veel indruk hebben gemaakt zijn: Johnny Got His Gun (Dalton Trumbo) of 1984 (George Orwell). Science Fiction, zoals ‘The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy’ van Douglas Adams vond ik ook prachtig. Verder lees ik nu weinig, helaas. Te weinig tijd in mijn leven, te weinig rust in mijn hoofd.

You Only Die Once‘. Welke muziek wil ik beluisteren op mijn laatste dag? Ik denk dat ik dan voor stilte ga, daar kan ik op momenten erg van genieten en misschien nog wel beter bij wegdromen.

Wie is mijn held of heldin in fictie? Columbo (met Peter Falk), The Avengers (niet de film, maar de jaren 60 tv-serie); denk aan een classy, eigen(wijs) karakter of soms de underdog.

Wie zijn mijn helden en heldinnen in real life? Dat zijn er veel, vooral muzikanten, denk aan Leonard Cohen, Bob Dylan, Tom Petty, Bruce Springsteen, Woody Guthrie, Buddy Holly, Roy Orbison, Fred Eaglesmith, Eric Taylor, Iain Matthews, Lars Bygdén, Guy Clark, John Hiatt, David Olney, Townes van Zandt, Steve Young, Gillian Welch, Neil Young, Damien Rice, David Gray, Emmylou Harris… Maar ook een schrijver als Jack Kerouac of een fotograaf als Robert Franks moet ik hier zeker noemen. Er zijn er zeker meer, maar dan wordt het wel een erg lange lijst.

Welke film zou ik jou aanbevelen ooit in jouw leven te zien? Masked & Anonymous; een vrij recente (uit 2007?) film geschreven door Bob Dylan en met hem in de hoofdrol, naast een batterij aan bekende artiesten die belangeloos hebben meegewerkt. Het is misschien niet de beste film, en voor velen wat onsamenhangend en misschien onbegrijpelijk, maar ik vind de dialogen en de dubbele lagen geweldig. Het is dan ook echt een Bob Dylan-film. Verder ‘The Wall’ of ‘Woodstock’, films die ik keer op keer heb gezien met mijn neef (de bassist van Gravel Town) toen we jong waren en niet altijd even nuchter…

Wat zegt de uitspraak ‘De Financiële Vrijheid om te Creëren” mij? Geld an sich is geen doel, maar het verschaft wel vrijheid en rust. Ik heb een tijd van heel weinig geld moeten rondkomen, soms maar met 100,- gulden voor de maand, de rest ging op aan een schuld van mijn eigen bedrijf dat ik net had opgestart. Dat duurde een jaar of 2. Ik heb daar een soort trauma van; armoede is ellendig, je zit vast, je kunt niets en er ‘kan ook niets gebeuren’, want dan ben je de klos. Het creëert stress en negativiteit, je hebt dan geen ruimte en rust meer voor creativiteit. In die zin is financiële vrijheid – en dat betekent niet dat je rijk dient te zijn – een voorwaarde om iets te kunnen creëren. Daarom is het zo belangrijk dat wanneer je geeft om kunst of muziek dat je óók bereid bent dat album te kopen of naar dat concert, film of theater te gaan. Die mensen werken zich de pleuris, ook nog eens voor weinig geld en jij geniet daarvan. De meeste muzikanten en andere creatievelingen werken rustig 60-100 uur per week, ik in ieder geval wel.

Welke rol speelt kunst in mijn leven en werk? Het is niet zozeer ‘kunst’ als wel, zaken die het leven mooi maken, dingen waar je echt van kunt genieten, iets wat je ‘triggert’, kan zijn verwondering, dat je er heel blij van wordt, of juist verdrietig of boos. Datgene wat je stil laat staan, even een break van ‘in dat hoofd zitten’, compleet in het hier en nu zijn, dat is kunst voor mij. Dat kan ook een prachtige boom zijn, gecreëerd door moeder natuur.

Wie is mijn grootste fan/sponsor/partner in crime? Dat is zonder meer mijn partner Demet Köysüren, zij regelt de boekingen (en nog veel meer) voor mij en mijn band, naast andere artiesten. Daarnaast heeft zij de aanzet gegeven voor The Ever After Project. Ons project waarmee wij – samen met bevriende artiesten – goede doelen steunen.

Met wie zou ik in 2017 graag willen werken? Er zijn altijd wel mensen dat je denkt, ja gaaf! Adam Cohen (zoon van Leonard Cohen) lijkt me heel tof, heeft de laatste plaat van zijn vader geproduceerd en maakt zelf heel gave muziek. Verder lijkt me mooi om een keertje op te nemen bij John Vanderslice (Tiny Telephone Recording, in San Francisco), te veel om op te noemen eigenlijk…

Naar welk project, in 2017, kijk ik uit? De release van mijn eigen album waar ik de afgelopen 7 jaar (af en aan) aan heb gewerkt.

Welke mensen in mijn professie zou ik graag willen ontmoeten in 2017? Werk gerelateerd zou ik graag een keer een biertje willen drinken met Bob Dylan of Bruce Springsteen, maar aan voor Daniel Lanois (producer o.a. van U2, Bob Dylan, Emmylou Harris, Willie Nelson) heb ik nog wel wat vragen. Verder zijn er zoveel toffe mensen en songwriters in het vakgebied. Daarbuiten, een dichter als Lawrence Ferlinghetti of een fotograaf als Anton Corbijn lijkt me heel tof om een keer te ontmoeten.

Waar kun jij mij en mijn werk zien of ontmoeten in 2017? In het najaar bij mijn release van mijn album! Verder komen er een aantal avonden aan die wij zelf organiseren zoals The American Roadshow en The Ever After Project. Check de websites en kom vooral gezellig kijken:

www.michelebben.com

www.americanroadshow.nl

www.everafterproject.org

Wie zie ik graag uitgenodigd om hun Passie Pensioneert Nooit verhaal te vertellen?

Demet Köysüren, mijn partner; ik heb heel veel respect voor hoe zij haar eigen business (boekingen & management van artiesten) aan het opbouwen is en de passie waarmee zij dit doet,

Linda Kreuzen, Martha Jane Settler & Mark Lotterman; hele toffe, creatieve songwriters/artiesten en goede vrienden.

Buitenlandse artiesten: The Bones of J.R. Jones, Lars Bygdén en Iain Matthews; dat zijn toch wel helden van mij.

Hoe kun jij contact met mij opnemen?
michel@michelebben.com

 

Website / Youtube

www.michelebbencom

Videoclip 2016: https://www.youtube.com/watch?v=UqsHiJk-JCw

Live 2013: https://www.youtube.com/watch?v=MV1HO8OzgTQ

Muziek te koop: https://store.cdbaby.com/Artist/MichelEbben

Dit is een bericht van Passie Pensioneert Nooit founder Peter de Kuster

Maak een Proefrit in jouw Droomjob en Creëer een Leven en Werk waar Jij van Houdt en Nooit van Wil Pensioneren. 

mip8

Ja, jij kunt een gooi doen naar jouw droomjob zonder jouw huidige job, levensstijl of onderneming te riskeren. In Proefrit in jouw Droomjob zul je ontdekken hoe het ontmoeten van een mentor die jouw droomjob heeft, van een gesprek tot een uurtje tot daadwerkelijk een paar dagen samenwerken met de mentor jou zal inspireren om jouw eigen verhaal te versterken over jezelf en jouw creatieve droomjob die jij altijd wilde. Het kan de eerste stap zijn om die droomjob waar te maken

midnight-in-paris-007

Revolutionair en praktisch, deze hands – on  class ontworpen door Peter de Kuster – de oprichter van Passie Pensioneert Nooit zal bijdragen dat jij met jouw passie jouw geld verdient wanneer je leert om:

  • Een “Proefrit in jouw Droomjob” voor jezelf in elke creatieve onderneming te maken
  • De vaardigheden op te bouwen en de kennis te vergaren die jij nodig heb om aan jouw nieuwe creatieve onderneming te beginnen
  • De angst om te veranderen te overwinnen
  • Een ontslag of andere onvrijwillige verandering in de kans van jouw leven te veranderen
  • Een droomjob te ontwerpen die nog niet bestaat
  • Een geleidelijke, veilige overgang te managen van jouw huidige job of onderneming naar jouw droomjob
  • Financiële risico’s te minimaliseren wanneer je met jouw nieuwe moedige leven start

ejfelkor_parizsban

“The secret of success is making your vocation your vacation – Mark Twain”

Door alle generaties heen hebben mensen al een Proefrit in hun Droomjob gemaakt. Bij architecten, kunstenaars, schrijvers, designers, reclamemensen, koks en acteurs bijvoorbeeld is het de normaalste zaak van de wereld. Wel is het iets dat vooral bij de start van een loopbaan wordt gedaan. Terwijl je het altijd kunt doen om je beeld bij wat je doet en wilt doen met je passie voor je werk aan te scherpen door zij aan zij te werken met iemand die jouw rolmodel is.

Ik ben jaren geleden begonnen iedereen die op zoek was naar een praktische invulling voor hun droomjob te adviseren een Proefrit in jouw Droomjob te maken. 1, 2, 3 dagen echt werken met iemand die jouw droomjob heeft. Of gesprekken van een paar uur met hen. Bijna iedereen die een Proefrit maakte is daaruit gekomen met nieuwe energie, een helder verhaal en vastberadener dan ooit om hun droomjob waar te maken. Ze hebben boeiende projecten binnengehaald, een opleiding gestart of op andere manieren hun droomjob verder gebracht. Na jaren van fantaseren heeft de Proefrit in een paar dagen hen de kracht gegeven om in actie te komen.

Deels was het een leereffect – de concrete kennis die zij hebben gekregen over de onderneming van hun dromen. Deels was het de mentor die hun hand vasthield, hun zelfvertrouwen een boost gaf en hen hulp bood. Deels waren het de contacten die zij maakten, die het maken van de volgende stappen eenvoudiger maakten.

Maar het belangrijkste van allemaal, naast deze praktische zaken, was iets anders. De Proefrit in jouw Droomonderneming ontwaakte en gaf energie aan iets diep in henzelf, een gedeelte dat voorheen sluimerde en dat, eenmaal wakker geworden, weigerde om genegeerd te worden. Weet dat je als je een droomonderneming overweegt dat het niet alleen gaat over hoe jij jouw uren op het werk besteedt. Het gaat over het verbinden van jouw werk – leven met jouw diepste gevoel over jezelf. Het gaat erom werk te hebben dat je met passie doet, dat je energie geeft in plaats van uitput, waar je van voelt dat het van betekenis is.

WAAROM DEELNEMEN AAN PASSIE PENSIONEERT NOOIT? 

1.  Om een proefrit in jouw droomjob te maken voor je jezelf committeert

2. Om een mentor te vinden

3.  Om de ins en outs van een onderneming te leren kennen

4.  Om contacten in de bedrijfstak te leggen

5.  Jouw zelfvertrouwen te verhogen

6.  Om een passie te exploreren

7.  Om jouw nieuwsgierigheid te bevredigen over ‘ the road not taken’

8.  Om mogelijke loopbanen te testen wanneer je nog niet weet wat je wilt

9.  Om een ongebruikelijke, opwindende reis te maken

10. Om iets nieuws uit te proberen en jezelf op nieuwe manieren uit te dagen

11. Om een nieuw verhaal te krijgen over jouw huidige onderneming, job, lifestyle en toekomst

12. Om verbinding te krijgen met iets dat in jou sluimert.

Wil je weten hoe de Proefrit in jouw Droomjob werkt? Klik op één van de links hieronder.

Hoe het werkt voor deelnemers

Hoe het werkt voor mentoren

Hoe het werkt voor werkgevers

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s